Çocuktum
Büyüdüm
Büyüdükçe
Kendi kollarımda öldüm
Tüm derdim tasam oyundu...
Ve kocaman yalan bir oyunun
İçinde öldüm...

KANAT SESLERİ

Senin ki sadece küçücük bir kelebek özgürlüğü

İçinden geçenler neler kimbilir?

Ürkek kanat çırpınışların

Yaşayamadıklarının sesleri belki...

"Eğer bir tek gün daha yaşayabilseydin,

Neler hissederdin " diye

Sordular sana...

"Gerek yok " dedin

" öyle bir yaşadım ki , bir ömre değer " dedin

" bizim bir ömürde yaşayamayıp ,

Senin bir günde yaşadığın ne "

Diye sordular sonra...

Kanatlarını öyle bir gerdin ki, 

Gölgesinde tüm canlılar dinlendi.

Ve sonra şöyle dedin...

" ben evreni anladım"

" tüm varlığım ve benliğimle..."

" belki bir gün yaşadım ama , uzun yaşayandan 

çok algıladım"

Kendimi tanıdım, kandırmadım...

Mutlu ettim, mutlu oldum...

Sevdim, sevildim...

Ne kadar istediysem o kadar verdi...

Hoşgörülü oldum

Yaradana sığındım

Sonra...

Tüm gücü yerinde olan bir el ,

Kanatlarımdan kavradı beni

Kabullendim...

Kurtuluş yoktu anladım ama...

Anladım ki,yaşamak bir ömür değil, bir anmış...

Anladım ki, sevmek bir an değil , bir ömür boyu yaşamakmış...

İnsanoğlu önce kendi içine bir mum yakmalı
Aydınlanmalı
Işıldamalı ki,
Işığını saçsın ateş böcekleri gibi ...
Karanlıkta görmeyenlere yol göstersin,
Bilmeyenlere yarenlik etsin...
Duymayanlara gözleriyle anlatsın...
Bırakın artık üç maymunu oynamayı,
Herkes birbirini biliyor,
Birileri bizi gözetliyor...

Hayat hep bir mesafeden bakar insana ...

Kestiremezsin...

Dalgalarla boğuşmak istersin,

Denize girersin

Nefes almak için içine çekersin...

Öfkelenince bağırır

Sevdikçe sesini kesersin...

Ama hep terazinin iki kefesini dengede bırak

Çünkü mutluluk dengeni bulmaktır bu hayatta...

Hayatın içinde birbaşınayım
İçten içe öksüz...
Derinliğine yetim...
Sırtımda tüm ahalinin gürültüsü
İçimde gümbür gümbür yalnızlığım...
Yaprakların rüzgardaki sesi gibi
Kaynıyor damarlarımda kırmızı...