KURABİYEM
Bugün ailemin bir çınarı daha yıkıldı
Çocukluğumun kurabiye kokusu...
Telli dolapta saklanan ve geldiğimizde kırıntısı bile kalmayan
Kurabiyeleri yapan eller ...
Melahat teyzem ; annemin teyzesi , benim meloşum...
Eyüp ' te çok dik bir yokuşta bir apartman
Toprak bir alana bakan küçük bir balkon
Ve yarısı içerde yarısı dışarda oturan
Balkon müdavimleri canlarım...
Dolapta saklanan ojeleri ,
Minik çeşit çeşit bibloları
Benim yaktıgım divan örtüsü...
O kadar küçük bir salonda
Öyle büyük bir kalabalıkla yaptığımız kahvaltılar...
Önemli olanın mekan değil , sana can veren insanlar
Olduğunu henüz anlayamadığım yıllar...
Şimdi annem ,babam ,anneannem ,dedem karşıladı onu
Güzel yeşil diyarlarda...
Yeni bir balkon,
Yeni bir kalabalık,
Ve yine bir bekleyiş...
Bitmeyecek
Çünkü hayat bir oyun
Bu oyuna giriyoruz...
Oynuyoruz...
Ve çıkıyoruz...

    An

    
     Yaşam bir sinek vızıltısı
     Hızla geçip giden önümüzden
     Bir türlü anlayamadığımız !..
     Tam yakaladığımızı zannederken
     Boş kalan ellerimize hüzünlü bakışımız...
     Bazen rüzgarıyla burdayım dediğini 
     Duyar gibi olduğumuz, 
     Bazen de girdabına kapıldığımız halde
     Farkına varamadığımız...
     Yine de aramaktan vazgeçmediğimiz
     Sesimiz...
     Sessizliğimiz...
     Kalabalık içinde tek oluşumuz...
     Ama hep özgürlüğe kanatlanışımız... 

     tubatünay