FOTOĞRAF

unutulmuş bir fotoğraf gibiyim bugünlerde...
eskimiş kutuların içinde 
dolabın en köşesinde...
biri gelir, belki bulur düşüncesiyle
dolabı bekliyorum...
yanıbaşımda başka zamana ait anılar
bana geçen zamanları hatırlatıyorlar...
biri elimden tutuyor, 
birinde merdivenden düşüyorum...
kalabalığın içinde kalmışım 
kadraja girmek için uzanmışım...
birinde köşede sessizce ağlamışım...
pasta kesiyorum işte şimdi...
yavaş yavaş hayatımın anlamı azalıyor
sevdiklerim birer birer azalıyor...
hava soğuyor
üşüyorum
ve ayağım takılıyor düşüyorum

ADAÇAYI

Bir deniz kokusu aldı beni götürdü yine işte...

Asmanın altında annem babam kardeşlerim ve ben...

Erdekteyiz...

bir öğlen sıcağı...

limonata mı içsem diye düşünürken 

babam adaçayı içeceğini söylüyor

bir bardak sıcak su içinde bir dal adaçayı...

çok sevmesem de...

bana hep hatırlattığı

ailem olur nedense...

hayat küçük ayrıntılarda gizli

bir koku

bir ses

bir tat

hep götürmüyor mu anılara...

yaşanılan güzel günler şerefine,

herkese bir adaçayı benden...

KAĞIT KAYIK

Yaşamın elleri değmiyor artık ellerime...

sular çekilmiş gri bedenimden

kalabalığın içindeki yalnızlık

ruhumdaki dalgınlık

içimdeki dargınlık

biter mi sence?

karıncalanıyor beynim 

bilmiyorum

neyim...

neredeyim...

bir su birikintisinin ortasında

kağıt kayık gibiyim

üflesen gidermiyim...

bağlasan kalırmıyım...

tt

Bir ağacın gölgesinde olmak gibi değildir,
Bir insan gölgesinde yaşamak...
Ağacın oksijeni hiç bitmez,
Serinliği, koruması, kokusu...
Ama gölgesinde olduğun insan 
Bir çekiliverirse, kala kalırsın 
gözlerine ışık vurmuş gibi ...
Durgun bir deniz ,
Aynı karanlık su dibi...
Bırak ağaç gölgen olsun sen istediğinde 
Kimsenin kölesi olma 
Onlar istedi diye...
tt

   Ne kadar içindeysek , büsbütün dışındayız...
   tt