KAĞIT KAYIK

Yaşamın elleri değmiyor artık ellerime...

sular çekilmiş gri bedenimden

kalabalığın içindeki yalnızlık

ruhumdaki dalgınlık

içimdeki dargınlık

biter mi sence?

karıncalanıyor beynim 

bilmiyorum

neyim...

neredeyim...

bir su birikintisinin ortasında

kağıt kayık gibiyim

üflesen gidermiyim...

bağlasan kalırmıyım...

tt