Annemin dilinden 28/şubat/2006

Hayatın kıyısındaki insanlar ya sağlıkla fışkırıp güneşe yüzünü dönerler,
Veyahutta yüksek bir dalganın içinde kaybolurlar...
Hayata tutunabilmek demek;
Dostunu düşmanını görebilmek ve
Hiç bir şeyi dert etmeden keyfine bakmak demektir...
Reyhan Tünay

Annem Reyhan Tünay' ın dilinden , kelimesine dokunmadan...


Canımın içi annemi kaybedeli bugün tam iki yıl dokuz ay oldu !
Bir gün oturduk beraber ve bana "yaz kızım " dedi...
Tarih: 23 .11.2005
Çocuk ve Genç olmak...

Ağacın dalları çocukluk,
Gövdesi gençlik,
Kökleri de yaşlılık kavramını taşır.
Yaşlılar, köklerin erişebildiği yerlerdeki sulardan beslenirler,
Ben de beslenerek ayağa kalkacağım...
Dünyanın varoluşundan bu yana geçirilen birçok evre vardır.
Çocukluk, gençlik, olgunluk ve yaşlılık olarak tanımlanmıştır !
Gençlik bir kuşun kanat çırpışı gibi yok oluyor,
Çabuk geçiyor...
Çocukluk masumiyet,
gençlik delifişek ,
Yaşlılık da tüm bu evreleri geçirmiş
Bir enkazdır!
 
Bunları yazdırdıktan sonra son cümleye öyle bir güldük ki...
Bu cümleyi sevgiyle ve keyifle dillendirdi...
Şu an bu anıyı tekrar yaşadım ...
Yazmak anıları sağlamlaştırıyor,
Kaybolmuyorlar,
Sevdiklerimiz birer birer kayboluyor ama
Anıları hep bizimle yaşıyorlar...

SEN

Kaldır başını gökyüzüne göreceksin
Kanatlanmış yüreğim gidiyor
Üzülme sen  ben ağlarım
Dizi dizi yaşlarım iniyor
Biraz sevgiyle
Bütün sevgisizlikler siliniyor
Tut elimi sakın bırakma
Tüm acılarım diniyor...
tubatünay

       
        KAYIP
       
        Ve umut ıslandı önce
        Bir mahkumun kanat açışımıydı bu rüzgara?
        Yoksa gözlerine inen perdemiydi?
        Bilemedi
        Çok ta irdelemedi
        Sessiz çekip giderken
        Geride  sadece kıyıya vuran düşünceleri vardı...