23 Eylül 2016 Cuma



Annem Reyhan Tünay' ın dilinden , kelimesine dokunmadan...


Canımın içi annemi kaybedeli bugün tam iki yıl dokuz ay oldu !
Bir gün oturduk beraber ve bana "yaz kızım " dedi...
Tarih: 23 .11.2005
Çocuk ve Genç olmak...

Ağacın dalları çocukluk,
Gövdesi gençlik,
Kökleri de yaşlılık kavramını taşır.
Yaşlılar, köklerin erişebildiği yerlerdeki sulardan beslenirler,
Ben de beslenerek ayağa kalkacağım...
Dünyanın varoluşundan bu yana geçirilen birçok evre vardır.
Çocukluk, gençlik, olgunluk ve yaşlılık olarak tanımlanmıştır !
Gençlik bir kuşun kanat çırpışı gibi yok oluyor,
Çabuk geçiyor...
Çocukluk masumiyet,
gençlik delifişek ,
Yaşlılık da tüm bu evreleri geçirmiş
Bir enkazdır!
 
Bunları yazdırdıktan sonra son cümleye öyle bir güldük ki...
Bu cümleyi sevgiyle ve keyifle dillendirdi...
Şu an bu anıyı tekrar yaşadım ...
Yazmak anıları sağlamlaştırıyor,
Kaybolmuyorlar,
Sevdiklerimiz birer birer kayboluyor ama
Anıları hep bizimle yaşıyorlar...





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder