KURABİYEM
Bugün ailemin bir çınarı daha yıkıldı
Çocukluğumun kurabiye kokusu...
Telli dolapta saklanan ve geldiğimizde kırıntısı bile kalmayan
Kurabiyeleri yapan eller ...
Melahat teyzem ; annemin teyzesi , benim meloşum...
Eyüp ' te çok dik bir yokuşta bir apartman
Toprak bir alana bakan küçük bir balkon
Ve yarısı içerde yarısı dışarda oturan
Balkon müdavimleri canlarım...
Dolapta saklanan ojeleri ,
Minik çeşit çeşit bibloları
Benim yaktıgım divan örtüsü...
O kadar küçük bir salonda
Öyle büyük bir kalabalıkla yaptığımız kahvaltılar...
Önemli olanın mekan değil , sana can veren insanlar
Olduğunu henüz anlayamadığım yıllar...
Şimdi annem ,babam ,anneannem ,dedem karşıladı onu
Güzel yeşil diyarlarda...
Yeni bir balkon,
Yeni bir kalabalık,
Ve yine bir bekleyiş...
Bitmeyecek
Çünkü hayat bir oyun
Bu oyuna giriyoruz...
Oynuyoruz...
Ve çıkıyoruz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder