Vur duvarlara , vur ... Yüzünü...
Akıp giderken beynin başından,
Vur göğsündeki  Nazlı yüreğini yollara.
Savur kelimelerini boş yere,
Bağır, çağır...
Sakin gözler bakarken sana,
Sen, debelen dur...
Ve vur,
Duygularını yerden yere...
Sonra sor kendine
Nedir bu bendeki mutsuzluk?
Huzursuzluk mu , doyumsuzluk mu?
Sonra da şaşkın şaşkın bak kendine
Bir türlü yüzleşemediğin aynanda...
Ve yalnızlığının sebebini sor sağır yüreğine...
Sevgisizliğini sor yolunu kaybetmiş gözlerine...
Sor ki , cevap alasın
Sor ki , bir derman bulasın
Sen ki , benim yol arkadaşımsın
Sor ki beni , seninle bulayasın...