Hayat,
Hep bir mesafeden bakar  insana.
Bir gözü ileridedir,
Bir gözü geride...
Dalgalarla boğuşmak istersin, denize girersin...
Nefes almak için, içine çekersin...
Öfkelenince bağırır,
Sevdikçe sesini kesersin...
Ama her daim, terazinin kefelerini dengelemeye bak,
Çünkü mutluluk, dengeni bulmaktır, bu hayatta...
Geriye gitmeyen hayatın verdikleri, armağandır sadece,
Unutmazsan bunları dününde ve yarınında,
Hep bir umutla yaşarsın bugününde ve bu hayatta...
tubatünay